WL | Tekst & Fotografie

Sigma: lenzen proberen bij importeur [28 juni]

Op vrijdagmorgen 28 juni ga ik met een groepje fotografieliefhebbers 'lenzen proeven' bij Sigma in Houten. Daar is plek voor maximaal 15 personen en er zijn nog enkele plekken beschikbaar. Opgeven via een mailbericht graag. Aanvang 9.30 uur.

Verboden te ... ja wat eigenlijk?

Bord in Luxemburg. Wat mag hier nou eigenlijk niet?

Rij-foto's vanuit een cabriolet

© Jason Critchell

Dat levert natuurlijk wel leuke foto's op: fotograaf in een cabriolet, en ik met mijn V-Strom er vlak achter rijden. Met de nadrukkelijke opdracht aan de chauffeur van de auto niet te remmen zonder teken vooraf door de fotograaf. Want dan zou ik er bovenop knallen...

We deden dit in Luxemburg, in het gedeelte dat ook wel Klein-Zwitserland wordt genoemd: het Müllerthal. Erg mooi daar hoor! Wandelend mooier nog dan op twee snelle wielen...

De foto is gemaakt met een full frame Canon en de EF17-40 f/4L USM op 30 mm. 1/100s bij f/9, ISO 400.

Feest - in Luxemburg

Stuur een motorrijder naar Luxemburg en hij/zij is blij. Want het is een heerlijk landje om in rond te rijden. Rustig, mooie kleine weggetjes, dorpjes, kastelen, geschiedenis. Weer of geen weer. Want geloof het of niet: tijdens het maken van deze foto regent het gewoon. De zonnekap houdt de lens vrij van regendruppels, mijn motorlaarzen geven niet om nat gras.

Deze foto lijkt mij een feestelijk beeld bij mijn feestelijke dag van vandaag: 60 jaar.

Hotel Panorama: terechte naam

In Oostenrijk blinken ze niet uit in het bedenken van originele namen voor hotel. We kennen ze allemaal: Alpenblick, Edelweiss, en natuurlijk ook Panorama. Aan de Füssenpass verbleef ik al eens in hotel Panorama (prima plek, motorrijder), en nu dus in Hermagor.

De - ook motorrijdende - hotelbaas hier bezorgde mij ook nog eens de panoramakamer. Deze foto is gemaakt vanaf mijn balkonnetje. Ja, hotel Panorama. Lijkt mij in dit geval toch een uitstekende naam. 

Karinthië: motorland bij uitstek

De afgelopen week had ik het genoegen een paar dagen in Karinthië rond te rijden op de onvolprezen V-Strom (km. stand: 115.000 - probleemloos). Eén van de 'hoogtepunten' was wel dit prachtige stuwmeer, waarboven nog een berghotel is gelegen. 

Links op de foto de enorme muur, die beweegt naarmate het meer zich verder vult. Zo'n tien meter onder de bovenrand heb ik een wandeling door de muur gemaakt - met gids. Indrukwekkend om te zien hoeveel meetpunten er zijn om de muur te bewaken. Tot 1/1000 mm nauwkeurig wordt alles voortdurend geregistreerd. In de winter worden de werkers met een helicopter gebracht als de weg niet toegankelijk is.

Caravan 'imago-killer'

Met weinig moeite wordt een oubollige caravan een stuk 'hipper'...

De caravan heeft al heel lang last van een ernstig imagoprobleem, dat nog het best wordt weergegeven door het woord sleurhut. In dat woord worden begrippen als oubollig, suf, oud, burgerlijk en misschien zelfs wel armoedig, fantasieloos en 'goedkoop' samengevat. Jammer, want de caravan is dat eigenlijk geenszins!

De kampeerauto heeft dat imago helemaal niet. Een kampeerauto is best stoer, avontuurlijk, en in elk geval meestal niet goedkoop, laat staat armoedig. Let wel: dat is het imago. En zoals zo vaak staat dat imago tamelijk op gespannen voet met de werkelijkheid.

Wereldberoemde appeltaart

In het Stedelijk museum van Zutphen zien we op de Dag van de Arbeid dat de appeltaart van het Volkshuis 'wereldberoemd' is. Na het bekijken van de politieke spotprenten van Beatrix, de juwelen van Zutphen en de verwoestingen van het geallieerde bombardement in 1944 (de brug van de IJssel was doel maar werd gemist - Zutphen daarentegen werd in de kern geraakt) spoedden wij ons door de voormalige klo0stertuin naar Het Volkshuis. Waar je wordt bediend door mensen die de weg naar de 'normale' arbeidsmarkt niet goed kunnen vinden: een prachtig initiatief toch.

En daar komt-ie dan, die appeltaart. Heerlijk, eerlijk is eerlijk. Maar wereldberoemd? Nou, daar is misschien net iets meer voor nodig.

Derde persoon enkelvoud

Het Volkshuis in Zutphen. Monumentaal pand, wereldberoemde appeltaart, die zelfs koninklijk ooit werd gesnoept. Natuurlijk bestellen wij die ook. Bij een medewerkster die wat verder van de arbeidsmarkt staat dan goed voor haar is. Maar ook dat bevalt ons aan het Volkshuis: mensen een kans geven die anders buiten de boot vallen.

Maar dan kan op de menukaart toch wel goed Nederlands worden geschreven? Of zou Ewbank hier vaak wat nuttigen? U besteld... en frikadellen... 

Achterhoek ongekend mooi

De mei-vakantie benutten wij dit keer deels met een verblijf in onze caravan in de Achterhoek. En daar krijg je dus nooit spijt van. Wat is dit een mooi deel van Nederland! Bossen, prachtige boerderijen, schaapskudde (bij Lochem), Zutphen, fietspaden, de IJssel en de Berkel, kleine boerencampings... deze 'hoek' van Nederland is 'achterlijk' aantrekkelijk! Dus: tot de volgende keer! 

Kamperen: een leukere vakantie bestaat niet

Heerlijk: ik ben echt gek op kamperen. Tent, caravan, vouwwagen, kampeerauto: dat maakt me allemaal niet uit. Het meest praktisch vinden wij de caravan, maar het gaat vooral om het verblijf buiten. Eén stap en je staat op het gras. Een paar minuten lopen en je bent op de hei, in het bos, aan het strand, in een leuk dorpje.

Gelukkig kiezen heel veel mensen voor vreselijke hotels en appartementen. In een hotel moet je voor tienen ontbijten, want anders is er niets meer. Sta je in de lift, mogen de kinderen niet ongewassen aan tafel... brrrr.

Leve de camping! Leve het kamperen! Deze foto is gemaakt op camping Duinrell. Gewoon tijdens een weekend in april. Er waren twee evenementen dat weekend, maar toch was er nog alle rust en ruimte voor wie dat wilde.

Wij zijn verhuist...

Ja hoor, het staat er echt. Honderden mensen lopen hier dagelijks voorbij. Eén van de drukste winkelstraten in het hartje van Zutphen. Wie neemt zo'n winkel nog serieus...?

Fotograferen in musea

Het Stedelijk museum in Zutphen. Heerlijk, die Museumjaarkaart. Dan wip je nog eens even snel een museum in. Zo deden wij dat dus ook, op de Dag van de Arbeid. Toen ik dit tafereeltje zag besloot ik een foto te maken voor mijn moeder (91), die vroeger in een winkel werkte. Maar ik had deze foto nog niet gemaakt of er kwam iemand melden dat ik geen foto's mocht maken. "We hebben de rechten hier niet van."

Stuitend vind ik dat altijd. Nu gaf het niet, maar ook beroepsmatig kom ik dit nogal eens tegen. Rijd ik 800 km voor een bezoek en laten ze me daar weten dat fotograferen niet mag. Nou, dan ben ik geen prettig persoon even. En dat leidt dan meestal wel tot een oplossing. Fotograferen dus.

Karnemelk en taal

Op het eerste gezicht hebben karnemelk en taal weinig met elkaar te maken. Totdat je een pak biologische karnemelk van Arla eens goed gaat bekijken. Lees voor de lol eens mee.

Wat is biologische karnemelk? Ja, dat wil ik graag weten. Nou, die smaakt dus mild en puur natuurlijk omdat ie (deze) ook zo wordt gemaakt. De melk wordt dus mild gemaakt: benieuwd hoe dat gaat! 

Wie maakt die karnemelk? "Door koeien..." Koeien die karnemelk maken: dat zijn nog eens koeien! En lopen die buiten? Ja, als het even kan lekker veel. Als het even kan lekker veel... Hoe vaak zou dat zijn? En wanneer kan het? En wat doen ze als er geen bloemen tussen het gras groeien: grazen ze dan niet? (Gras grazen is tamelijk veel: grazen volstaat.)

En van die verse melk... die verse melk? Welke? O, vetarm, maar. Staan vetarm en een rijke smaak tegenover elkaar? Waarom dan 'maar'?

Tsjonge, wat een briljant stukje tekst. Gelukkig smaakt de melk wel goed.

Productielijn Adria kampeerauto's

Onlangs was ik in Slovenië voor een 'werkbezoek' aan de Adria fabriek (caravans, kampeerauto's). Ik ben erg onder de indruk geraakt van de werkwijze in de fabriek. Het is er bijzonder goed georganiseerd en schoon. Men werkt volgens een wereldwijde standaard: een soort ISO, maar dan anders. Heel mooi om dat eens te zien!

Techn. gegevens: 1/50s bij f/3,2 ISO400. Canon EOS 7D met EF24mm f/1,4L USM.

De vrouwen van Oeganda

Bij mijn bezoek in februari aan Oeganda maakte ik een serie portretten van vrouwen. Een aantal daarvan vind je hier terug.

De Oegandese vrouw is ongekend vruchtbaar. Er worden in het land veel meer kinderen geboren dan de economie aankan. Een bron van toekomstige ellende, in stand gehouden door de kerk. Niet het eerste voorbeeld dat kerk enerzijds en een gezonde, veilige en vreedzame samenleving anderzijds vaak haaks op elkaar staan.

De 34 portretten.

Het geheim van de zwarte bh

Het lieve riviertje de Berkel, tussen Almen en Lochem. Wij fietsen er langs, hoewel het eigenlijk een wandelpad is met louter gras. We zijn op weg naar het theekoepeltje van Staring, zo fraai opgeknapt door Bos&Bos uit Roosendaal.

En ineens valt mijn oog erop. "Waar ga jij nou een foto van maken?", vraagt mw. L. verbaasd. Er was geen gebouw, geen heel mooi landschap of iets anders fotograbels. "Dit." Een zwarte bh.

Hoe zou deze nou hier zijn gekomen? Zou er iemand mee gewurgd zijn? Of is dit een mooi voorbeeld van eco-sex? De maat duidt niet op een scharminkeltje. Oma-sex in de polder?

Hier zit een boek in. Een film misschien wel. Beide, welja. Ik denk erover na. Voorlopig laat ik het bij dit blogbericht...

Foto: Galaxy Note I

 

Camping Duinrell - heerlijk rustig...

Vorige week stond ik een weekend op camping Duinrell. Ik verzorgde daar die zaterdag voor een groot kampeerevenement van de Hymer-groep (Eriba, Bürstner, Hymer, Sunlight, Hymercar, Carado, Dethleffs en LMC) een aantal workshops op het gebied van fotografie (2x) en  sociale media onderweg (1x).

In eerste instantie dacht ik: dat zal wel een drukte van belang worden. En dat werd het ook, maar niet op het veld waar ik met de caravan (van een 'verkeerd' merk tijdens dit weekend...) mocht staan. Sterker nog: ik hoorde slechts het geluid van de specht, van nestelende reigers en van tal van vinken en mezen. Heerlijk! Dus als je nog eens lekker wilt fietsen en wandelen in de duinen: dan is camping Duinrell zo'n gek idee nog niet, buiten de schoolvakantie. Keurig sanitair, dichtbij Den Haag, strand om de hoek.

Dansen fotograferen: met flitser en beweging

Zo vaak krijg ik de vraag niet om op een salsafeest te komen fotograferen. Maar nu dus wel een keer, dankzij Jacqueline - met wie ik ook naar Oeganda ben geweest.

De flitser gaat mee. Ik heb geëxperimenteerd met diverse instellingen, maar de stand Tv (sluitertijdvoorkeuze) gebruik ik bij flitsen vrijwel altijd. Rond 1/30s met het 24 mm objectief erop. De camera bewegen kan ook - dat deed ik hier. Krijg je wat vaart in de foto...

Polarisatiefilter bij landschapsfotografie

Tiengemeten: dood en verderf...

Op zaterdag 13 april jl. was ik met een groep fotoliefhebbers op het natuureiland Tiengemeten. Een fotowandeling noem ik dat: onderweg bestook ik de medewandelaars met fototips in allerlei verschillende situaties. Altijd een leuke dag!

Deze keer troffen we veel 'dood' aan. Een onthoofde zwaan, vogels, maar ook dit bizarre beeld: een vrijwel vergaan lijk van een konijn, hoog in het prikkeldraad. Heeft een roofvogel het laten vallen? Is het in het prikkeldraad gesprongen? We zullen het nooit weten. Maar een raar gezicht levert het wel op.

Contrasten overbruggen

Op twee manieren ga ik met deze foto contrasten overbruggen. Allereerst is er het contrast met de vorige foto, hieronder. Hier zijn we niet in de binnenlanden van Oeganda, maar in een chique Amsterdams hotel. Waar een overnachting net zoveel kost als een half jaar salaris in Oeganda. Voor die paar die werk hebben althans.

Fotografisch bedoel ik hier het contrast tussen de zwarte minibar op de voorgrond (opdrachtfoto) en het daglicht door de ramen boven het bed.
Met de gordijnen open bleek het fotograferen nagenoeg onmogelijk (zonder HDR-techniek). Met de gordijnen dicht kwam er meer tekening en meer kleur en sfeer in. Let wel: het gaat hier om de minibar... 

Eten bereiden - zo kan het ook [Oeganda]

Eten bereiden. Wij doen dat in een mooie keuken van 20.000 euro of meer. Maar in Oeganda gebeurt dat nog meestal met een vuurtje van wat takken op de grond. Zoals hier, mijn overbuurvrouw tijdens de paar dagen dat ik in een dorpje logeerde bij een Nederlands stel dat hier een veel langere periode werkt en woont.

De hond heeft hier een andere functie dan bij ons. Niks schoothondje, niks Martin Gaus puppyschool, geen pakwerk. De hond ruimt hier te rommel op die mensen - bedoeld en onbedoeld - achterlaten. Dat voorkomt ongedierte en de honden houden door hun aanwezigheid sowieso al andere beesten op afstand. Wat een ander leven is dit, op nog geen tien uur vliegen hier vandaan...

Rotterdam: wat een prachtige (foto)stad

 

 

• 
• 
• 

 

Een dagje Rotterdam, met camera en voldoende opslagkaartjes: daar kun je me voor wakker maken. Het is misschien wel de meest fotogenieke stad van Nederland.

 

Recent was ik rond de Oude Haven, bij de paalwoningen van Piet Blom. Wat een geweldig mooi stukje Rotterdam is dat toch. Het was op 7 april, de eerste serieuze voorjaarsdag van dit jaar. Heerlijk, in alle opzichten.

Bordspel in Oeganda

Geen idee welk spel deze jongens in Oeganda aan het spelen zijn. Een soort mens-erger-je-niet lijkt het. Ze hadden er in elk geval veel plezier mee.

Lang niet alle Oegandezen vinden een blanke die een camera op hen richt aangenaam. Maar deze knapen hadden er geen probleem mee. Ik vermoed dat ze dachten dat ik alleen het bord aan het fotograferen was. Met de 24 mm op de Canon EOS 7d - dus een kijkhoek van 36 mm - kreeg ik er echter meer op dan het bord alleen.

Het gezicht links zit er wel erg krap op: het is dus geen geweldige foto. De camera had ik iets verder naar links moeten richten. Ach, ik ga nog wel eens terug...

[Taal] Het en zijn in Trouw

[Taal] Het en zijn in Trouw
Originally uploaded by Willem Laros | Tekst & Fotografie

Ook in een hoofdredactioneel stukje op de voorpagina van Trouw gaat het
vandaag fout. Het ICIJ, haar bronnen. Ach, je kan altijd nog journalist
worden... Maar enige taalbeheersing is dan wel meegenomen!

Vanaf Samsung Note