Ze liggen er al even, en ze zijn ook al eerder gefotografeerd. De hunebedden in Drenthe. En die ene in Groningen inderdaad.
Deze foto is gemaakt met de Google Nexus One en bewerkt in Google Picasa. Nou, op een beeldscherm is dat nog best om aan te zien, toch?
Een ruïne. In dit geval in Yorkshire, Engeland. Voor een reportage wil ik er een foto van hebben. Dat kan met de 70 - 200 mm, vol in beeld. Maar eigenlijk wil ik ook nog wel iets van de omgeving laten zien.
Een foto bestaat uit heel veel componenten. Licht, belichting, kleur, onderwerp natuurlijk, lijnen en ga zo maar door.
Het zal de lezer en kijker van dit weblog wel bekend zijn: ik vind Engeland een gewedlige bestemming. Vooral met de motor. Het platteland van Engeland, je raakt er niet uitgekeken. Vriendelijke mensen, leuke dorpjes, interessante geschiedenis...
Dit is de Iron Bridge, in Engeland, nabij Much Wenlock. De allereerste stalen brug ooit in de wereld gebouwd. Op 23 maart jl. gefotografeerd terwijl ik op pad was voor Moto73.
Lees meer "Iron Bridge: geen mooier licht dan... tegenlicht" »
Een teleobjectief is bij uitstek geschikt om een stukje landschap 'te isoleren'. Een natuurlijk landschap, of een stadslandschap. Hier isoleer ik een stukje Rotterdam, vol lijnen, kleuren enm vormen.
Wat een prachtige koeien, daar ineens in Yorkshire. Langsrijdend op de motor had ik ze niet eens gezien. Meer beelden van deze trip via de link hier onder.
Canon EOS 7D, 70-200mm f/4L IS USM op 160 mm
1/800s bij f/5 op ISO 200. Zwart-wit via Lightroom 3.6.
Het gebeurt niet zo vaak dat ik een hoofdonderwerp in het midden wil zien. Maar hier is weer zo'n uitzondering, bewust zo gemaakt. Met de Sigma 12-24 mm op 19 mm (1/40s bij f/5,6, ISO 100). Rotterdamse haven (Wilhelminakade).
Een dikke boom, met mossen begroeid. Ik plaats de boom op een mooie plek in het beeld. Rechtsboven kun je uit het beeld 'ontsnappen'.
Op bezoek in Italië met een fractie van het Europees parlement. Onderwerp: de eisen waaraan tweewielers in Europa nu en in de toekomst moeten voldoen. Het speelde in februari 2011.
In een bos is altijd van alles te fotograferen. Met gebruik van macro tot supertele.
Zou het de laatste keer zijn geweest in dit jaargetijde dat we mooie winterfoto's konden maken? Ik hoop het eigenlijk wel, want de motorfiets begint te roepen...
We hebben ons hart op kunnen halen. Rijp, sneeuw, schaatsen, ijzel. Wat wil je nog meer.
Met sneeuw is het gebruik van het histogram nog harder nodig dan anders. Ik hoop dat al mijn cursisten dat ook hebben (in)gezien!
Sneeuw en vooral rijp zijn er ineens. Dan zit er niets anders op: alles uit je handen laten vallen en naar buiten. Met lege kaartjes en volle accu's. En handschoenen, muts...
Er is een periode geweest - in het analoge tijdperk nog - dat ik heel veel hekken fotografeerde. Nou, breder eigenlijk: afscheidingen. Alle mogelijke manieren en voorwerpen en obstakels waarmee mensen willen zeggen: stop, dit is de grens, hier kom je op mijn terrein. Heggen, schuttingen, hekjes, en ga zo maar door.
Volgens mij is dit een berkenzwam, maar zwammen zijn (is) mijn sterkste kant niet.
Kaasboerderij in de winterse Franse Alpen.
Een akker. Een landbouwwerktuig heeft de aarde 'gestructureerd'. Voor aardappels, vermoed ik - maar verstand heb ik hier niet van.
Het biedt wel een aardig fotomotief - zeker als je het zwart-wit maakt.
De juiste belichting: als alles rondom sneeuw is en de zon ook nog eens zijn best doet, dan is het niet eenvoudig om tot een goed belichte foto te komen. Het histogram is dan je leidraad, plus het 'knipperen' op je cameraschermpje van de overbelichte delen.
Een groot vlak sneeuw, zoals op deze foto, is qua compositie hier niet zo geweldig. Maar ik laat de foto hier zien omdat het mij om te doortekening gaat van dit vlak. Want het is allemaal wit, maar de details zijn nog steeds goed te zien.
Fotograferen is al best ingewikkeld, fotograferen in de sneeuw vraagt om aanpassingen, wild fotograferen vraagt om nog meer aanpassingen. Dus wild fotograferen in de sneeuw...
Dit is niet wat het lijkt. Het lijkt het resultaat van een natuurfotograaf die onder barre omstandigheden, missschien wel in een schuilhut, heeft zitten wachten op dit prachtige dier.
Ik plaats het hert op mijn favoriete plek: onderin, het beeld uit kijkend. Het gewei vol sneeuw steekt mooi af tegen de donkere bomen.
"Wat heb ik nodig in Afrika om goede foto's te maken", is een vraag die mij nogal eens wordt gesteld. "Geluk", is mijn antwoord meestal, maar dat is de bedoeling van de vraag natuurlijk nooit.
Wat is een macrolens, krijg ik vaak als vraag. Elke fotoliefhebber weet dat een macrolens dient voor het dichtbij fotograferen van kleine dingen, maar dat is het dan wel.
Een digitale foto in RAW wordt per definitie in kleur gemaakt, ook al zou je schermpje op je camera een zwart-wit beeld weergeven door je keuze hiervoor. Immers, in RAW leg je alles vast, dus ook de kleur. Een RAW beeld is in feite de allereerste, onbewerkte berekening die de digitale camera produceert.
Krijg de smaak van het scannen te pakken. Heerlijk, deze opname van een rietland, geen idee waar. De Biesbosch misschien wel. Het zonnetje is nog net te zien. Viel in de diaperiode niet mee om dit goed te belichten: ik werkte eigenlijk altijd met een losse lichtmeter.
