Het Hunebedmuseum in Drenthe. Prachtige plek, interessante toelichting. Buiten staat deze hele oude boerderij. Waar dit meisje een soepje zit te bereiden. Steentjes, blaadjes. Ik spreek af dat ik bij haar kom eten. En voeg er nog een groen blaadje aan toe. Ze vindt het prachtig. Bleef het leven maar zo vredig...
Verderop zie ik haar ouders aandachtig kijken. Je weet immers maar nooit. Ellendig toch, dat ik me dat ook steeds bewust ben.
De afgelopen weken waren we in Füssen, Allgäu, Duitsland dus. Winterkamperen (caravan) en wandelen. Sneeuwschoenwandelen bij voorkeur.
Het weer was dit keer niet zo best: te warm, te winderig, regen af en toe. Maar desondanks gaat er weinig boven een wintersportvakantie. Volgend jaar weer!
Zijn er mensen die zeggen: we zouden wel willen, maar durven het niet aan? Neem gerust contact op, we hebben tal van tips die het winterleven van de caravanner aangenaam maken. Tips voor de voorbereiding van caravan en auto, voor de reis en de eventuele overnachtingscamping en uiteindelijk voor het verblijf ter plaatse.
Als de regen van vannacht een voorbode is voor 2012, dan ziet het er niet best uit. Gelukkig is het weer nooit ergens een voorbode van, behalve van het weer zelf dan.
Regen of niet: de traditionele fakkeltocht om de Hopfensee ging gewoon door. En terecht. Regenjas aan en wandelen. Traditie is traditie.
Wij verheugen ons er al weer erg op: winterkamperen. Met de caravan naar een wintersportcamping. In Duitsland deze keer, dicht tegen de Oostenrijkse grens. In twee dagen rijden we er heen - mits we niet stranden door sneeuwstormen of gladde wegen - en meestal in één dag weer terug.
Vandaag, op dit moment, brengen we Cor naar zijn laatste rustplaats. Hij werd 91 en was de laatste jaren de partner van mijn moeder (90). Samen hebben ze, na de dood van hun partners, nog een geweldige tijd gehad. Op zijn ziekbed heeft Cor dat keer op keer herhaald. Fijn om te horen, was dat.
Zes keer maar is er aangebeld. Dat was dus te overzien. Ik was het glad vergeten, onze kinderen hebben er nooit aan gedaan.
Waar je ook ter wereld komt: je treft er kerken aan, al heten ze vaak anders. Er gaat wat energie (en geld) zitten in de bouw en het onderhoud van al die bouwwerken. Waarvan niemand met zekerheid kan zeggen dat ze enig nut hebben. Stel je eens voor dat al die energie was en zou worden besteed aan gezondheidszorg, ziekenhuizen, verbouw van voedselgewassen...
Dat neemt niet weg dat ik graag een kerk in loop, als ik ergens ben. Liefst een mooie barokke, met een orgel. Leipzig is misschien wel een favoriet, of Passau. Van wat ik gezien heb althans.
In Turkije ziet een kerk er weer heel anders uit en ook in eigen land kennen we dit 'type' intussen ook. Dankzij onze tolerante samenleving, zolang dat nog duurt...
Deze prachtige moskee staat in Dalyan. In oktober van dit jaar gefotografeerd.
Zeer onlangs werd mijn moeder 90 jaar. We hebben dat met familie en vrienden gevierd bij 'de heeren van Maarssen', met een heerlijke High tea. Bij die gelegenheid maakte ik wat foto's, waaronder deze. Vol aandacht voor iemand die haar wat vertelt. Een hoofd met herinneringen van niet minder dan 90 jaren. Geboren net na de Eerste Wereldoorlog, de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, de wederopbouw, huwelijk, kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen... En nog steeds gezond en goed ter been. Ik voorspel: ze wordt 114!
Het leeftijdsverschil tussen mijn moeder en mijn kleinzoon Thijs bedraagt, op drie weken na, negentig jaar. En geloof me, dat ga je zien. Twee dagen voor haar negentigste verjaardag ging mijn moeder op bezoek bij de jonggeborene, en dat is per definitie een ontroerend moment. Heel fijn om daar ook bij te zijn.
Eén dezer dagen vieren we de verjaardag van mijn moeder met familie en vrienden. Het wordt een heel gezellige High Tea!
Vader Michael fotografeerde mij - net 940 motorkilometers achter de rug - met kleinzoon Thijs op mijn arm. Wat een mooie kennismaking was dat!
Mijn eerste beelden van kleinzoon Thijs, morgen een week oud. Een prachtig hummeltje, dat zijn tijd doorbrengt met slapen, drinken, slapen, slapen en wat slapen. Er zit wat push in een oogje, hij krabbelde zichzelf met zijn vingertjes en hij heeft besloten zijn eigen groeicurve te tekenen. Die iets afwijkt van de gemiddelde.
'Thanks to Benito Mussolini, I'm an American.' Zo begint de inleiding in dit boekje van Elliot Erwitt (1928), Magnum fotograaf en voornamelijk op straat actief.
De onderhoudsmonteur van de verwarmingsketel zag het: veel bedrijvigheid rond het dakraam op zolder. Wespen, dachten we eerst, maar het waren bijen. 's Avonds ben ik op onderzoek uitgegaan: midden in zo'n wolk het dakraam openen leek me geen goed idee.
Er is in onze woonplaats een groot bedrijf dat zich volledig richt op de verkoop van bedrijfsauto's. Nieuw en gebruikt. Het zit er al een tijdje en recent dacht ik: toch eens kijken. Want volgend jaar wordt het tijd voor een andere (bedrijfs)auto. Wellicht.
De hele bemanning zat aan de koffie. Maar desondanks maakte iemand zich los uit het gezelschap en kwam naar mij toe. Behalve bedrijfsauto's zag ik ook een flink aantal raceauto's staan, van die lage 24-uurs types. Allesbehalve bedrijfsauto's, eigenlijk.
Ik kreeg een korte inleiding in de werkwijze van het bedrijf. Diverse merken, altijd passend vervangend vervoer, lagere werkplaatstarieven dan de dealer en de beste monteurs. Daar kwam het op neer. Ondertussen kreeg iemand van het personeel van mijn gesprekspartner (eigenaar) opdracht een kind uit school te halen.
Amsterdam is een heerlijke wandelstad, merkte ik vandaag. Met z'n zessen hebben we zo'n vier tot vijf uur gewandeld. Sluizen over, veerpont, geen moment verveel je je. En heel opmerkelijk: gratis parkeren bij het start- tevens eindpunt.
Henk en Gineke uit Amsterdam bereidden de wandeling voor: het was geweldig!
Ineens is het er: het voorjaar. Eén, twee dagen zon en de prunus (geloof ik) bij de voordeur schiet in bloei. Dat levert straks weer weken blaadjes op die overal in en tussen gaan zitten, maar dat nemen we graag voor lief: deze dagen is het ronduit een feest bij onze voordeur!
Van zaterdag 26 maart tot en met zondag 5 juni hangt in galerie de Kring mijn - bescheiden - tentoonstelling over een boerenbedrijf aan de rand van Roosendaal. De opening vindt plaats op vrijdag 25 maart om 19:00 uur. Galerie / Schouwburg de Kring, Kerkstraat 1, Roosendaal. Welkom!
Vanuit Hirschegg in het Kleinwalsertal, Oostenrijk, ben je met bus 1 en 5 (gratis voor iedereen die hier logeert, elke tien tot vijftien minuten komt er één langs) zo bij de Auenhütte, op 1275 meter hoogte. De bus is een automaat en geeft geen kik bij het stijgingspercentage van 17 hier (dat betekent 17 meter stijgen over 100 meter lengte). Bij de kassa van de Sesselift Iffenhütte zouden kaartjes klaar liggen, een aanbod van VVV-man Rolf Koeberle die ik van eerdere ontmoetingen nog ken. Helaas, de kaartjes liggen er niet maar we mogen toch naar boven. Later blijkt dat mijn naam Laros geen belletje deed rinkelen. Ik had Willem moeten zeggen… maar eind goed al goed.
Als je er niets van weet, als je niemand kent die het doet, ja dan kom je wellicht tot de conclusie dat met de caravan naar de wintersport gaan gekkenwerk is. Maar: dat is dus niet zo. Een moderne caravan kan daar heel goed tegen en met wat extra maatregelen is het zelfs steeds bijzonder aangenaam. Min 20 buiten, plus 20 binnen: geen probleem. Zeker niet als de camping een eigen gasnet heeft en je dus niet eens met gasflessen hoeft te slepen. Zéér comfortabel, voor pakweg 40 euro per nacht (inclusief gas en electra). In je eigen bed, met je eigen spullen en ontbijten wanneer je maar wilt.
Alle lezers van dit bericht, alle deelnemers aan mijn fotocursussen en -reizen, nee iedereen natuurlijk: een heel gezond en mooi 2011!Gebruik je verstand, wees verdraagzaam en vergevingsgezind.
Voor ons privé wordt dit een bijzonder jaar. En er staan mooie reizen op het programma en veel motorkilometers. Volop fotocursussen, workshops, reizen. Laat de camera's maar rammelen en de geheugenkaartjes vollopen!
Mijn moeder is onlangs 89 jaar geworden. We hebben dat met kennissen, vrienden en familie gevierd met twee uiterst aangename etentjes in Maarssen. Eerst in 'de kelder', daarna op de begane grond. Prima eten, gezellig druk (beide avonden - midden in de week: crisis?) en attente bediening. Op naar de 90!
Wat een geweldige trouwdag gisteren meegemaakt van dochter Rebecca en - nu - schoonzoon Michael. Een in alle opzichten onvergetelijke dag! Met een plechtigheid in de Markiezenhof in Bergen op Zoom, een diner in hotel De Draak daar en tenslotte een wel heel swingend feest ook in Bergen op Zoom. De foto's van de ceremonie zijn gemaakt door een collega, een aantal geposeerde foto's mocht ik maken. Best bijzonder, je eigen dochter zo te zien en te fotograferen!
Eén foto alvast om in de sfeer te komen - de rest krijgt uiteraard eerst het kersverse echtpaar te zien...
Na de wolkbreuk van gisteren is het vandaag een zuivere Costa del Sol dag. Knalblauwe lucht, zon, aangename temperatuur. Dáármee is niets aan de hand. Om half tien hebben we ontbeten. Dat stelt hier bitter weinig voor: een verwarmd broodje, een kuipje boter, een kuipje jam, koffie of thee en een mini-cake. Het plan: laten we iets gaan doen.
Vier hebben er een autootje gehuurd en zijn daarmee 'het binnenland' in. Zij wilden per se weg uit deze betonnen Rivièra.
